پرش به: ناوبری, جستجو

بنگ دانه

هشدار : این گیاه یا ترکیب سمی است و مصرف آن دارای ریسک آسیب روحی و فیزیکی است.

خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
گیاه بنگ دانه

بنگ دانه (به انگلیسی:Black Henbane) با نام علمی Hyoscyamus Niger گياهي علفي و بوته اي است كه ارتفاع آن تا 80 سانتي متر مي رسد. برگ ها تقريبا مثلثي و نوك تيز و داراي بريدگي هاي نسبتا عميقي هستند؛ به طوري كه به لوب هايي نامساوي و نوك تيز تقسيم شده اند. طول برگ ها به 20 و عرض آنها به 7 سانتيمتر مي رسد و در قسمت انتهايي ساقه بدون دمبرگ مي باشند. رنگ برگ ها سبز روشن است. گل هاي گياه اكثراً زرد كمرنگ مي باشد و شبكه اي ظريف به رنگ بنفش يا ارغواني سطح گلبرگ ها را پوشانده كه خود يكي از كليدهاي شناسايي گل هاي بنگ دانه است. اين گل ها اكثرا در يك طرف ساقه با فواصل نسبتاً منظم قرار مي گيرند و در قسمت انتهايي ساقه به صورت مجتمع درمي آيند. گل ها پس از رشد كامل به ميوه اي پوشينه تبديل مي شوند كه حاوي تعداد زيادي دانه هاي كروي و ريز است كه به رنگ قهوه اي كمرنگ مي باشند. ميوه پوشينه كه حدود نيم سانتيمتر قطر دارد. با كاسبرگ هاي كوزه مانند كه پنج نوك تيز در دهانه دارند، محصور شده و ديده نمي شود. اين گياه اصولاً دوساله است، ولي انواع يكساله آن نيز وجود دارد. نواحي رويش اين گياه در ايران اطراف تهران، كرج، نواحي شمالي ايران، آذربايجان، اروميه، تبريز، آستارا، اردبيل، اراك، تفرش، عمارلو، گرگان، رودبار و نواحي ديگر مي باشد.

تاریخچه

استفاده از این گیاه به عنوان انتئوژن پیشینه ای بسیار طولانی دارد. در استرالیا بذر این گیاه در ظروفی متعلق به عصر برنز کشف شده. در یونان باستان به آن آپولوناریکس Apollinarix به معنی گیاه آپولو گفته میشده و در طب کاربرد فراوان داشت. در اودیسه ی هومر نیز، هلن به تلماکوس و دوستش بنگ دانه ای میدهد تا غم تلماکوس را التیام دهد. در آمریکا ی شمالی قبایل ازان همانند داتورا استفاده میکردند و همان کاربرد را داشته است. جادوگران اروپا نیز از گذشته ی دور، بنگ دانه در بینشان جایگاه ویژه ای داشته است و ازان در طلسم ها ،مراسم احضار ارواح و یا نامرئی شدن استفاده میکردند.در سرزمینمان ایران نیز این گیاه علاوه بر مصارف دارویی، کاربرد شمنیک نیز داشته است و گویا در داستان ها ی اساطیری و خدایان ایران نیز رد پای این گیاه به چشم میخورد. کاربرد های فراوان و متفاوت این گیاه در دنیا و در طول تاریخ ، از آن یک گیاه اسرار آمیز و مهم ساخته است.

ترکیبات

بنگ دانه میتواند دارای %0.03 الی %0.28 از آلکالوئید های گروه تروپان باشد که اصلی ترین آلکالوئید های موجود در این گیاه هیوسامین و اسکوپولامین هستند.

تاثیرات

تاثیرات روانگردان بنگ دانه بسیار شبیه به دیگر گیاهان این خانواده یعنی داتورا ، مهرگیاه ، بلادونا و بروگمانسیا است. این تاثیرات که در بخش داتورا به طور مفصل تشریح شدند شامل موارد زیر میشوند: هذیان آور، آنتیکولینرژیک ، ضد سم سرب، ضد ترشح بزاق، ضد اسپاسم، افزايش دهنده ي قواي جنسي، قابض، ضد نفخ، تشنج آور، خواب آور، مسهل، گشادكننده مردمك چشم، مسكن،ایجاد اختلال در سیستم پاراسمپاتیک در نهایت میتواند منجر به کما و حتی مرگ شود، هرچند خطر کشته شدن توسط بنگ دانه، نسبت به داتورا یا بلادونا کمتر است.

طریقه ی مصرف

بنگ دانه به روش های مختلفی من جمله روش های تدخینی،خوراکی و یا به صورت پماد مورد استفاده قرار میگیرد. اصلی ترین روش مصرف، مصرف بذر ها به صورت خوراکی است ، که ازان معجون های مختلفی تهیه میشود. گویا تدخین بنگ دانه، نسبت به تدخین داتورا دارای تاثیرات بیشتری است ، زیرا تدخین بنگ دانه کاربرد شمنیک بیشتری داشته است، برگ، ساقه ، گل و بذر میتوانند برای تدخین مورد استفاده قرار گیرند. روشی موجود است مربوط به احضار ارواح که توسط جادوگران اروپا به شرح زیر انجام می شده است: معجونی از گیاه بنگ دانه تهیه میشود، فرد باید تنها به جتگل برود ، ظرف حاوی معجون را بر روی کنده ی درختی آتش بزند ، شمعی روشن کند و تا زمانی که شمع تمام میشود ، دود ناشی از سوختن معجون را مانند بخور استنشاق کند، در پایان سوختن شمع، روح مورد نظر دیده خواهد شد. معجون از گیاهان زیر به نسبت های مشخص تهیه میشده است.

1 قسمت ریشه و بذر گیاه رازیانه

1 قسمت صمغ کندر

4 قسمت گیاه بنگ دانه

1 قسمت بذر گیاه گشنیز

1 قسمت پوست درخت Cassia bark (نوعی دارچین)

روغن بنگ دانه را میتوان از جوشاندن برگ های گیاه در روغن تهیه کرد که برای اهداف پزشکی و یا افزایش میل جنسی کاربرد دارد. با توجه به میزان آلکالوئید موجود در این گیاه، میتوان از 0.5 گرم تا حد اکثر 3 گرم از بخش های این گیاه استفاده کرد.