پرش به: ناوبری, جستجو

بنزودیازپین

بنزودیازپین ها یک گروه از داروهای متنوع هستند که کاربردهای متفاوتی دارند.

کاربرد

بنزودیازپین‌ها در درمان بی‌خوابی، آرامبخش، شل کننده عضلانی، اضطراب ، حملات پانیک ، صرع ، محرومیت از الکل ، یادزدودگی ، خواب‌پریشی و غیره کاربرد دارند . بنزودیازپین‌ها بسته به سرعت اثر و نیمه‌عمر به انواع کوتاه‌اثر (مانند میدازولام و تریازولام)، متوسط‌اثر (مانند آلپرازولام، کلونازپام، تمازپام و لورازپام) و طولانی‌اثر (مانند دیازپام ، فلورازپام و کلردیازپوکساید) تقسیم می‌شوند. این داروها اغلب متابولیسم کبدی دارند و به اشکال مختلفی مانند قرص، آمپول و حتی شیاف به کار می‌روند. به ندرت در ترکیب با سایر داروها مانند کلدینیوم سی استفاده می‌شوند.

مکانیسم اثر

بنزودیازپین‌ها به عنوان آگونیست‌های گیرنده بنزودیازپین اثر کرده و باعث تسهیل ورود و یا افزایش عمل گابا شده و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهند. بنزودیازپینها با کاهش تحریک‌پذیری نورونها یک اثر آرامبخش و تضعیف کننده بر فعالیتهای مغزی دارند. گیرنده گیرنده گاباآ نقش اساسی در این فرایند دارد.

عوارض

برخی از این داروها ممکن است در مصرف بلندمدت فرد را دچار تحمل و یا وابستگی به دارو نمایند مانند درمان بیخوابی با دیازپام. این داروها با توجه به نیمه عمرشان در بدن به سه دسته کلی طولانی اثر، متوسط اثر و کوتاه اثر تقسیم می‌شوند.